تقریبا چهار میلیارد سال پیش، مشتری در جایگاه فعلی خود در دسته بندی سیارات بیرونی قرار گرفتوبگاه کرمچاله:ستاره شناسان باستانی این سیاره را به یاد پادشاهان رومی، ژوپیتر نامیدند. از دیگر نامهای این سیاره مشتری و هرمز و پادشاه سیارات است.. ویژگیهای فیزیکی سیاره مشتریسیاره مشتری چهارمین شی درخشان منظومه شمسی است و تنها خورشید،قمر زمین, ماه و زهره از آن درخشانتر هستند.سیاره مشتری پنجمین سیاره از خورشید و بزرگترین سیاره در سیستم خورشیدی است؛ جرم این سیاره 318 بار بیشتر از جرم زمین و یک هزارم جرم خورشید و از تمام سیارات منظومه خورشیدی دو نیم برابر بزرگتر است همچنین قطر مشتری 11 برابر قطر زمین و چگالی آن 33/1گرم در هر سانتی متر مکعب است.این سیاره یک ستاره نارس است چون جرم آن کم بوده، دما در مرکز آن افزایش نیافته و همجوشی هستهای اتفاق نیفتاده است. در نتیجه به جای ستاره به سیاره تبدیل شده است.به دلیل بزرگی این سیاره در آسمان شب میدرخشدنیمکره جنوبی مشتریپادشاه سیارات,مشتری ، جاذبه زیادی دارد، وزن در آن بیشتر از سیاره زمین است به طوری که اگر وزنهای روی زمین 32 کیلوگرم باشد در این سیاره 84 کیلوگرم میشود.مگنتوسفر ( مغناطیسسپر، منطقه مغناطیسی پیرامون یک جرم فضایی ) سیاره مشتری بزرگترین پدیده در سیستم خورشیدی است؛ میدان مغناطیسی این سیاره 20 برابر از زمین قویتر استمیدان مغناطیسی مشتری,پادشاه سیاراتطول یک روز در سياره مشتری این سیاره در مدار بیضی شکل دور خورشید میچرخد و این چرخش 4333 روز زمینی(12 سال زمینی) طول میکشد. مشتری  دارای کوتاهترین روز در منظومه شمسی است. یک روز در مشتری تقریبا 10 ساعت طول میکشدساختار مشتریسیاره مشتری یک سیاره غولآسا از گاز، مایع و مقدار بسیار

تمام آنچیزی که درباره سیاه چاله ها باید دانست!!تصویر یک سیاهچالهبرای شناسایی سیاهچالهها شواهد مستقیم دیدن یا رصد کردن وجود ندارد و سیاهچاله ها به صورت غیرمستقیم رصد میشوند.سیاهچالهها بسیار پدیده های عجیبی هستند. سیاهچالهها اول بار در نظریه نسبیت عام آلبرت انیشتن مطرح شدند. طبق این نظریه پیشبینی میشد که تکینگیای در فضا,زمان وجود داشته باشد. سیاهچالهها برای اول بار در سال ۱۹۶۷ توسط پرفسوری به نام جان ویلر نام گزاری گردیدند. سالهای زیادی این تصور وجود داشت که در مکان های متفاوتی از کیهان سیاهچالههایی وجود دارند اما زمینه دیدن آنها فراهم نشده بود تا وجود سیاهچالهها در دنیا را توجیه کند. اگر ما جرم مادی را به هر دلیلی فشرده کنیم، مانند فشرده سازی خورشید به اندازه یک توپ پینگ پنگ چگالی آنقدر زیاد و جاذبه انقدر قوی میشود که حتی نور هم قادر به فرار از این مکان نخواهد بود. زمانی که چگالی بسیار زیاد و جاذبه بسیار نیرومندگردد، هیچ نور و اطلاعاتی قادر به فرار از این مکان نخواهد بود.از نظر فیزیکی و نظری، نظریه گارگان چووا(سیاهچالهها) مدتهاست که پرورش یافته اما به صورت تجربی در نیامده است. سیاهچاله یک جرم مادی بسیار فشرده و چگال است. در بسیاری از سیستمهای اختر فیزیکی مواد تحت جاذبه خود فرو میریزند. در داستان تحول ستارهها، ستارهها زمانی که به مرحله آخر عمر خود میرسند منقبض شده، خود را میبلعند و در انتها به سیاهچاله تبدیل میشود. شعاعی وجود دارد که اگر ستاره یا هر جرم گرانشی از آن شعاع مخصوص به خود کمتر باشد(شعاع شوارتزشیلد)، به یک سیاهچاله تبدیل میشود. این شعاع بستگی به جرم مادی آن جسم دارد؛ ه

نظریه ریسمانوبگاه کرمچاله/کاووس پدیدارچند صباحیست که در دنیای فیزیک صحبتها پیرامون یک نظریه زیبا در جریان است ,میگویند تمام معادله هایی که برای این نظریه نوشته شده همگی در آخر به نتایج درستی ختم گردیده و این خود به خودی زیبایی این نظریه را نشان میدهد ولی اما ظاهرا این نظریه هنوز کامل نشده و دنیای فیزیک منتظر یک نظریه تکمیل کننده میباشد که به نظریه ام مشهور است و با آمدنش تمام شک و شبه هایی که به نظریه ریسمان مربوط میشود از بین میرود و به آنها پاسخ داده میشود اما سوای همه اینها واقعا نظریه ریسمان چیست و چرا میگویند نظریه زیبایی است؟در این گفتار بطور خلاصه و با زبان محاوره از این نظریه میگوییم پس با من همراه شوید.نظریه ریسمانبیایید نظریه ریسمان را با یک مثال شروع نماییم,فکر کنید زیر درخت پرتقالی ایستاده ایید و یک عدد پرتقال را در دست دارید,بیایید با تکنیک بزرگ نمایی پرتقال در دستتان را با هم بزرگ کنیم,اولین بخش از بزرگنمایی پرتقال ما را به قسمتهایی به هم متصل یعنی پالپ های پرتقال میرساند و هنوز هم میشود تشخیص داد که یک پرتقال را در دست داریم,باز هم این پالپ ها را بزرگتر میکنیم تا درونشان را واضح تر ببینیم ,اینک به بخشی رسیده ایم که سلول نامیده میشوند و یا همان سلولهای پرتقالی هستند ,بزرگ نمایی بیشتر را درون سلولهای پرتقال که ادامه دهیم به اتم های درون این سلولها میرسیم یا همان اتم های پرتقال ,اینک باز هم میخواهیم درون این اتمها را ببینیم پس آنها را با بزرگنمایی که انجام میدهیم میبینیم و درون این اتمها به ذرات زیر اتمی مانند الکترونها و پروتونها میرسیم پس باز هم از این جلوتر میرویم و یک عدد از این الکترونها را بزرگنمایی میکنیم تا درونشان را ببینیم و در درون آنها ذرات زیر اتمی یع